Langs Idarbach en op de Idarkopf: het Idarwald

Vanuit het Idarwald, al enige tijd afdalend vanaf de Idarkopf, zien we door een gat in het geboomte Rhaunen liggen.
In de verte de groene heuvels van Lützelsoon en Soonwald..

Vele wandelingen op de Hunsrück hebben wij in al die jaren reeds gemaakt, maar nog nooit hebben we de twee hoogste toppen, de Idarkopf en de Erbeskopf, beklommen. Dat kan toch eigenlijk niet ! Vandaar dat we in oktober 2008, onder prachtige weersomstandigheden (aanvankelijk wat mist maar later schitterend zonnig weer) een lange tocht hebben gemaakt langs de Idarbeek, en over de toppen van het Idarwald, en natuurlijk de Idarkopf (de één-na-hoogste Hunsrück-top), weer terug.
Een lange tocht, van zeker 23 km, maar alleszins de moeite waard.
Op onderstaande kaart is de wandeling globaal, in blauw, weergegeven.

We beginnen in het centrum van Rhaunen. Van het oude Rhaunen (reeds genoemd in het jaar 841) is niet veel meer over. De moeite waard is het mooie plekje in het centrum waar de beek de Raunelbach onder weg doorstroomt, via een zijstraat als een soort 'grachtje', richting de monding in de Idarbach. Daar vlakbij staat het Raadhuis uit 1793 met zijn 4 'rood-houten' zuilen te pronken in de hoofdstraat (zie foto hier onmiddellijk onder). We verlaten het stadje en volgen de groene bordje van de 'Mühlenwanderweg' Horburch - Rhaunen. Als we op het wandelpad lopen, dat ligt tussen de beek en de hoofdweg, en we kijken achter ons, zien we nog juist de contouren van Rhaunen in de optrekkende mist (zie 2e foto hieronder).

Het raadhuis in Rhaunen met zijn ietwat plompe houten zuilen, dat dateert uit 1793.

Achteromkijkend op het begin van onze wandeling door het Idarbachdal zien we de contouren van Rhaunen in de mist.


Onze wandeling voert ons langs de Weitersbacher Mühle, één van de vele watermolens langs de Idar, en sowieso één van de honderden watermolens die de Hunsrück rijk is (of eigenlijk wás, want er zijn er niet veel meer over die als watermolen te herkennen zijn). Zie de foto hieronder. Bij de resten van de Papiermïhle, nu mooi opgeknapt als 'didactisch centrum' vinden we een weitje met paarden en een bankje. Tijd voor de meegenomen koffie ! Zo met de laatste flarden nevel wegtrekkend achter de bomen levert dat een mooi plaatje op. Zie de 2e foto hieronder. Er is ook een klein speeltuintje, te zien op de foto.

De Weitersbacher Mühle was een watermolen, en is nog in gebruik, o.a. als biologische winkel.

Het mooie rustplekje bij de weer opgeknapte Papiermühle.


We steken de Idar over en gebruiken een bruggetje bij een zgn. 'Fort', een doorwaadbare plek waar de weg (nou ja, het pad) als het ware 'door de beek heen' loopt. Een tractor of 4x4-wagen kan deze horde wel nemen ! Zie de foto hieronder. Even verder steken we, via een bruggetje, de soms drukke verkeersweg over en gaan nu aan de andere kant lopen, niet meer langs de beek. In het Idarwald wordt, begrijpelijkerwijs , veel hout gekapt en we passeren de houtopslagplaats (2e foto hieronder). Helaas moeten we even verderop een stukje langs de drukke weg lopen, gelukkig is het nu niet ver naar het dorp Krummenau.

We steken de Idarbeek over bij een zgn. 'Fort', een doorwaadbare plaats dwars "door de weg".

De houtopslagplaats aan de voet van het Idarwald, langs de weg Rhaunen-Krummenau.


In het dorp Krummenau is o.a. een tingieterij gevestigd. Deze kan worden bezocht. Het dorp stelt verder niet zoveel voor, maar er is wel een Gasthof. We vervolgen onze route door het dal, over rustige paden, en wandelen, met links van ons de beboste hellingen van het Idarwald, waar we totnutoe als het ware 'omheen' lopen, Richting Horbruch. We passeren de Hockenmühle en de bergmühle, alvorens we op een kruising bij de Heinzenmühle af moeten slaan richting de Marienmühle. Bij de volgende afslag naar links, direct daarna, een zee van bordjes: we wandelen nu o.a. ook een gedeelte van de Ausoniuswandeling ! (zie de foto hieronder). Bij de Marienmühle is een rustbankje - het is een mooi picknickplekje ondanks dat de picknickbank zelf geheel overwoekerd is. Vanaf hier begint de lange klim het Idarwald in, naar boven, naar de Idarkopf (zie 2e foto hieronder). Een klim van 430 m. hoogte naar 746 m. hoogte !

Talrijke bordjes vertellen ons waar we zijn, welke wandeling we volgen, en waar we allemaal heen kunnen.

Vanaf de Marienmühle lopen we loodrecht, de beboste hellingen van het Idarwald op.
Zeker in de herfst, met zijn prachtige kleuren, is dit een waar genoegen !.


We hadden vanuit Rhaunen veel directer de Idarkopf kunnen beklimmen, maar behalve de mooie tocht door het dal heeft deze route het voordeel dat de klim (gewoon de bordjes volgen !) heel geleidelijk is en echt niet zwaar. Na een uurtje is de top bereikt. Daar staat een geweldige uitzichttoren (zie foto hieronder). Dat is ook wel nodig, want de bomen zijn al zó hoog gegroeid dat het moeilijk wordt een vrij uitzicht te krijgen. Gelukkig hebben we, na de trappen te hebben beklommen, een geweldig uitzicht alle kanten op. Zie de 2e foto hieronder. Geweldig !

De uitzichttoren op de Idarkopf.

Uitzicht vanaf de toren die op de Idarkopf staat, we kijken richting het noorden.

Op de rest van de tocht, terug naar Rhaunen, volgen we de bordjes van de lange-afstandswandeling E3. We bereiken nog een open plek, juist uit het bos, waar een maquette van een romeinse villa staat, waarvan de resten hier, enigszins verscholen in het bos, gevonden zijn. Voor de Romeinen moet dit wel het einde van de wereld geweest zijn ! We dalen af door de velden, passeren het zwembad, en lopen het laatste stuk door het lieflijke Raunelbachdal (zie de foto helemaal onderaan), die ons eigenlijk midden in Rhaunen brengt. Dat het stadje flinke hoogteverschillen kent, kunnen we nu ook goed zien ! We bereiken de hoofdstraat, en zijn snel weer op ons uitgangspunt terug. Een lange wandeling, van liefst 23 km, maar fraai !

Informatie

Alle 3 de door mij elders vermelde wandelboekjes (DuMont, Kompass en Rother) bevatten wel een wandeling, hetzij door het Idarbachtal, hetzij de Idarkopf op. Geen van de boekjes echter volgt de lange route zoals wij die gelopen hebben. Een 1:25.000-kaart is natuurlijk wel handig. Ondanks dat Rhaunen niet in deze Verbandsgemeinde ligt is de wandelkaart van de Verbandsgemeinde Kirchberg de beste kaart: hier staat het gebied waar we wandelen helemaal op. De kaart is verkrijgbaar bij de VVV op het marktplein in Kirchberg. Wellicht ook bij de VVV in Rhaunen, ik ben er niet binnen geweest. Wel heb ik nog een héél oude topo-kaart van Rhaunen (van begin jaren '80), maar die zal inmiddels wel niet meer te krijgen zijn. Zoals op de pagina 'wandelen - info' vermeld, zijn er helaas nog wel wat 'gaten' in het dekkingsgebied van de wandelkaarten (tenminste die met ingetekende wandelingen. De officiële topo-kaarten zijn ook wel te koop bij boekhandels, maar deze bestrijken slechts een klein gebied en hebben geen ingetekende wandelingen).
Parkeren kun je op de 'wandelparkeerplaats', bijna midden in Rhaunen.
Neem een lunchpakket mee, want veel kom je niet tegen. Het is ook veel leuker om midden in de natuur, op een bankje, je lunch op te eten !

Klik hier om terug te keren naar 'Wandelen - specials'

De wandelweg door het lieflijke Raunelbachtal brengt ons terug naar het centrum van het stadje Rhaunen.