Nogmaals Hunsrückhoogtes langs de Rijn: van St.Goar naar Bad Salzig

We kijken uit over het Rijndal: het eiland Ehrentaler Werth, op de rechteroever Zu Fellen, op de linkeroever in de verte St. Goarshausen (F op de kaart)

Tot de meest fascinerende gedeeltes van de Hunsrück behoren zeker de randen: daar waar de golvende hoogvlakte overgaat in de steilranden van de diep ingesneden dalen van Moezel en Rijn. Omdat ik vaak vertoef in de buurt van de Rijn (daar waar mijn zus woont) wandel ik daar ook graag, en gemakkelijk. Dit keer had ik een, op het oog mooie, wandeling uitgekozen van St. Goar, via de Hunsrückhoogtes, naar Bad Salzig.
Omdat de wandeling vanuit St. Goar nét te lang leek, en om een lastige klim minder te hebben, gingen we eerst met de (buurt-)bus van St. Goar (opstappen aan het eind van de hoofdstraat, bij de parkeerplaats, halte Rathaus) naar het dorp Weiler. Daar startten wij de wandeling.
Onderstaand de kaart (gekopieerd vanuit mijn GPS-met-kaart, de fantastische Garmin GPSmap 60CSx - in geel de gelopen route, je kunt zelfs goed zien waar we even verkeerd zijn gelopen of expres de andere kant uit, bv. om wat te bekijken).

Wij stapten uit bij het openluchtzwembad, nog vóór het dorp Weiler zelf. Even terug de weg aflopen, en dan linksaf het onverharde pad, wandeling nummer 4 volgend, of de witte bordjes van de Rheinburgenweg met het rode logo. Al snel hebben we een prachtig uitzicht op St. Goar en St. Goarshausen, en daarvoor de machtige burcht Rheinfels, één van de grootste ruines aan de Rijn ! (plek A - in rood - op de kaart)

De burcht Rheinfels boven St. Goar, op de andere oever St. Goarshausen (plek A op de kaart).

We blijven de steilrand volgen. Dat het rechts van ons zo steil naar beneden gaat valt minder op door de dichte begroeing van bomen en struiken. Links van ons velden met lang uitzicht op Weiler. Boven het stadsdeel Zu Fellen (van St. Goar) moeten we even door het bos, met een afdaling en een klimmetje. Overigens zijn er plannen om hier een brug over de Rijn te gaan maken. Er is namelijk op het bijna 100 km lange stuk tussen Koblenz en Mainz géén brug meer sinds de Hindenburgbrug bij Rüdesheim in de 2e Wereldoorlog (op 15 maart 1945) bij de terugtocht van de Duitse troepen werd verwoest. Nu betekent dat voor iedereen een wat trage en soms dure overtocht per veerpont. De meeste bewoners zien graag een brug komen, maar dat zal nog een heel gedoe worden, vooral sinds het Rijndal is opgenomen op de werelderfgoedlijst en dus een beschermde status heeft. Het zal in ieder geval ongetwijfeld nog jááren duren !
Als we het bos uitkomen hebben we, even verderop, een mooi uitzicht over de Rijn. Zie onderstaande foto, genomen bij plek B op de kaart.

Uitzicht op de Rijnvallei in westelijke richting: beneden ons zu Fellen, voor ons in de verte Hirzenach (plek B op de kaart).


We gaan het bos in, op deze afwisselende wandeling die ons beekjes, een grote rivier, bossen, dalen, vlaktes en dorpen laat zien. Onderweg, en dat is geen wonder, veel natuur, die zich gemakkelijk op de foto laat vangen. Voor onderstaande 2 foto's heb ik echt weinig moeite hoeven doen, alleen richten, hoewel een macro-instelling natuurlijk wel helpt.....
De vlinder op de linkerfoto is de Koningspage, zeer zeldzaam in Nederland, maar als dichtstbijzijnde leefgebied van deze vlinder wordt door de vlinderstichting het Rijndal genoemd, klopt dus precies. Zie:
http://www.vlindernet.nl/vlindersoort.php?vlinderid=1020).
Een aanbevolen site trouwens, vól informatie over deze prachtige insecten.
Hebt u ook wel eens dat als je wandelt, de vlinder zo leuk blijft meevliegen met je ?

Natuur op de Hunsrück - 1.

Natuur op de Hunsrück - 2.


Door bossen, en later ook velden, gaan we richting het dorp Holzfeld. Onderstaande foto, genomen op plek C op de kaart, geeft een indruk.

Door het Brandswald, tussen Zu Fellen en het dorp Holzfeld (plek C op de kaart).


Holzfeld is wel iéts groter, let vooral op dat 'gekke' witte huis rechts, direct na binnenkomst in het dorp. We wandelen heel Holzfeld door, steken niet de autoweg K114 over, maar blijven op het onverharde pad rechts van deze weg lopen. Pas wanneer we het bos vóór osn zien, gaan we links, wandeling "9" volgend. Voor ons zien we het dorp Rheinbay. Zie onderstaande foto, genomen op plek D op de kaart. Duidelijk is ook te zien dat de foto genomen is in april: ontluikend groen en bloesemtijd !

Het dorp Rheinbay tegen de achtergrond van bossen en op de voorgrond bloesem (plek D op de kaart).


Nu steken we wél de K114 over en klimmen vrij steil omhoog, het bos in. Vlak voor de Spitzlei van 433 meter hoogte gaan we niet nog verder omhoog maar buigen we naar rechts, en bereiken via een vrij recht en horizontaal lopend pad het einde van het bos, waar we de eerste huizen van Rheinbay voor ons zien. Zie onderstaande foto, genomen op plek E op de kaart. Dit vind ik persoonlijk altijd een prachtig moment: zelf in de grote stad wonend maar mijmerend dat ik in dat eerste c.q. laatste huis zou wonen: als je je huis uitstapt zet je nog geen 100 stappen, en je bent in het bos - geweldig !

We komen het bos uit, en zien direct al de eerste huizen van Rheinbay voor ons liggen (plek E op de kaart).


In Rheinbay (een klein dorp) de hoofdstraat volgend, houden we rechts aan, steken wederom de K114 over, lopen langs het sportveld, houden een beetje links aan, en daarna alsmaar rechtdoor, langzaam stijgend, wandeling 9 volgend. Aan het eind van het plateau staat een bankje,
waar we een schitterend uitzicht hebben, in dit geval in zuidoostelijke richting (dus richting St. Goar). Zie de foto bovenaan deze webpagina. Nu dalen we steil af, eerst door het veld en later door het bos, en bereiken de Weilerbach, die zelfs een kloofachtig karakter heeft.
Zie onderstaande foto en de foto geheel onderaan deze pagina (plekken G en H op de kaart).

We komen het bos uit en gaan afdalen naar het dal van de Weilerbach (plek G op de kaart).


Nu is het weer klimmen geblazen, alvorens we boven uit het bos komen. Bordjes wijzen terug naar het dal van de Weilerbach dat we achter ons hebben gelaten, voor ons ligt het dorp Weiler, dat ook al bij Boppard hoort, evenals Bad Salzig. Zie onderstaande foto, genomen op plek I van de kaart.

Vanuit het Weilerbachdal komend bereiken we de hoogte weer, en we constateren: bestemmingen genoeg ! (plek I op de kaart).


We wandelen naar Weiler (mooie kapel), en daarna wijst de route naar Bad Salzig (bordjes: wandeling 8) zich min of meer vanzelf. In Bad Salzig is het nog een aardige afdaling door woonwijken, en daarna naar links om het station te bereiken. Ongeveer één keer per uur (in de spits vaker) kunnen we per trein terug naar Sankt Goar. Dat was weer een afwisselende wandeling, ter lengte van ongeveer 17 km.

Informatie

De wandeling is, zoals gezegd, ongeveer 17 km lang en niet heel lastig, hoewel een paar keer min of meer steil geklommen (en gedaald) moet worden. Je komt wel een paar dorpjes tegen waar Gaststätten zijn, maar of deze overdag (en doordeweeks) open zijn is de vraag, dus een lunchpakket meenemen is altijd beter.
Deze wandeling laat zich eenvoudig intekenen en/of volgen middels de 25:000-kaart "Oberes Mittelrheintal - Loreley", welke in de boekhandels en bij de VVV's van Sankt Goar en Boppard verkrijgbaar is. Wel even goed nagaan wanneer de buurtbus rijdt, want erg vaak per dag rijdt deze niet ! In 2010 betrof het lijn 683, met vertrektijd 10:30 uur vanaf de halte Rathaus in St. Goar (zie http://www.vrminfo.de/?id=137).
Je kunt de wandeling natuurlijk ook vanuit St. Goar (bv. vanaf het station) lopen, maar dan komt er bijna 4 km en een behoorlijk klim bij !


Klik hier om terug te keren naar 'Wandelen - specials'


We lopen nu in het dal van de Weilerbach met kloofachtig karakter (plek H op de kaart).