Vandaag en 400 miljoen jaar geleden : het Hahnenbachtal

Vanaf de leisteengroeve "Herrenberg" kijken we in het Hahnenbachdal en zien de grootse ruïne Schmidtburg, in herfstige nevelen gehuld.

In het zuidelijk deel van de Hunsrück, nabij de rivier de Nahe, toont de bergrug zich hoog en met veel bos, leisteen, diep ingesneden dalen en indrukwekkende rotspartijen. Geen wonder dat men hier terecht kan voor veel burcht(ruïnes), groeves, en fossielen.
Op een nevelige herfstdag in 2000 maakten wij een wandeling door het Hahnenbachdal. Dit dal is één van de mooie zijdalen van de rivier de Nahe, ten noorden van de stad Kirn. Het dal is eenzaam maar laat sporen zien van miljoenen jaren oude levensvormen (in de vorm van fossielen), Kelten, en middeleeuwse ridders. Vanwege het nevelige weer is het fotomateriaal enigszins minder van kwaliteit, en we hebben ons ook beperkt tot de korte variant (6 km) van de wandeling, maar laat dat u niet afschrikken : de omgeving is mooi.
In 2008 wandelden we de lange variant van 19 km. Hiervan is ook een special aanwezig - zie verderop op de lijst !

Het beginpunt van de wandeling wordt bereikt door vanuit Kirn de weg te nemen richting Bundenbach / Rhaunen. Deze weg loopt al door het Hahnenbachtal. Start van onze wandeling is de voormalige watermolen, en nu restaurant en hotel, Reinhartsmühle. Deze vinden we door in het gehucht Rudolfshaus, direct na het kruisen van de beek, de verharde weg naar rechts te nemen (Reinhartsmühle staat aangegeven). Je rijdt deze weg ruim een kilometer af en komt bij de prachtig gelegen watermolen, inclusief forellenvijvers. Hier kun je prima koffie drinken of lunchen !
Het begin van de wandeling, na vertrek vanaf de watermolen, is al prachtig (zie foto hier direct onder). Over een mooi bruggetje steken we de beek over en de eenzaamheid van het afgelegen dal met zijn hoge, steile, beboste wanden maakt een diepe indruk. Het dal is soms smal, en hoog boven ons zien we rotspartijen uitsteken door het geboomte. Vrij snel zien we al de machtige ruïnes van de burcht Schmidtburg voor ons opdoemen. Het is zeker de moeite waard de ruïne in zijn geheel te verkennen. Het moet een gigantisch groot kasteel zijn geweest, zo is wel duidelijk. De uitzichten zijn naar alle kanten prachtig. De geschiedenis van de burcht gaat terug tot het jaar 926. In 1688 is het kasteel echter reeds voorgoed door de Fransen verwoest. In de tachtiger jaren van de 20e eeuw is de ruïne pas weer zódanig opgeknapt, dat hij door de bezoeker goed kan worden bekeken. Op de tegenoverliggende berghelling herkennen wij verderop de leisteengroeve Herrenberg, en verder naar rechts zien wij de met stro afgedekte hutten van de Keltische nederzetting Altburg.


Direct na vertrek vanaf de Reinhartsmühle toont zich de
schoonheid van het Hahnenbachdal.

De auteur in herfstkleuren in oktober 2000 in het Hahnenbachdal.


Maar we staan nog bij de burcht. We steken de voormalige slotgracht over via een stenen brug, en nu splitsen de routes zich. De korte variant volgt het pad naar beneden, richting "Grube Herrenberg", de lange variant volgt eerst nog even deze route, maar waar de korte variant naar links buigt om, even verder, de beek over te steken, vervolgt de andere route de weg rechts van de rivier, de aanduidingen "X" ("Saar-Schlesien-Weg") of "H" (Kirn-Rhaunen-Boppard) volgend. De korte variant steekt de beek over, en klimt het pad met veel S-bochten weer omhoog, richting de voormalige groeve Herrenberg. Aldaar komt de route weer samen met de terugweg van de lange variant.
De korte route komt nét niet bij de nederzetting Altburg, hiervoor dient men even een stukje om te lopen (wel aan te bevelen, mits geopend !).
De Keltische nederzetting Altburg is niet echt, zij is nagebouwd, maar op deze plek heeft wel rondom het begin van onze jaartelling een echte Keltische nederzetting gestaan. De Altburg is te bezichtigen.
De groeve Herrenberg was, sinds de middeleeuwen tot in de zeventiger jaren, in gebruik voor het winnen van leisteen, dat hier veel wordt gebruikt in de huizenbouw (dakbedekking !). De leisteen heeft zich vanaf miljoenen jaren geleden gevormd. De fossielen dateren uit het Devoon (400 miljoen jaar geleden !). De groeve is nu dus buiten gebruik, maar zij is omgeturnd tot museum en voormalige bergarbeiders leiden je rond. Ook is er een klein fossielenmuseum.
We volgen de verharde weg richting Bundenbach. Bij de grote wandelparkeerplaats volgen we het, enigszins aan de linkerkant verscholen, pad met de aanduiding B3 naar beneden, richting Reinhartsmühle. Alsmaar rechtdoor tot we, vlak na een laatste uitkijkpunt, op een breder pad komen, dat we naar links volgen. We lopen nu steeds rechtdoor en, nadat we twee tunneltjes zijn doorgegaan waar in vroeger tijden het spoorlijntje dat de leisteen wegbracht doorheen liep, bereiken al snel ons beginpunt de watermolen Reinhartsmühle.

Informatie

De korte variant van deze wandeling staat, onder nummer 30, meer uitgebreid beschreven in het voortreffelijke boek "Dumont - Richtig Wandern ; Hunsück - 31 Wanderungen und 2 Radtouren, door Wolfgang Bartels, Keulen, 1996" (Duitstalig !). In de nieuwe versie van dit boekje "Wandern im Hunsrück, Dumont aktiv", is een iets langere variant van deze wandeling opgenomen onder nummer 32. Deze variant blijft op de terugweg niet het Hahnenbachdal volgen maar loopt via het dorp Bundenbach. Wat mij betreft een iets minder mooie route-variant !
De korte route is met de goede beschrijving van het boek gemakkelijk te volgen. De lange variant staat beschreven in een andere wandel-"Special".
Neem proviand mee, want alleen bij kiosk + restaurant van de groeve is iets te krijgen.
Ook voor deze route geldt dat het zonder auto moeilijk is het beginpunt te bereiken.

Klik hier om terug te keren naar 'Wandelen - specials'

De ruïne van de Schmidtburg, in het Hahnenbachdal, is van een gigantische grootte.